drieëntachtig

 

 

het vierentachtigste probleem

het gewicht van woorden is nooit te hoog
schimmels die ze kweken tussen je verkrampte tenen
koppige kloven die ze griffen in het eelt onder je ijlende voeten
spataderen over je kuiten als fletse slingers van een inderhaast verlaten feest
het gewicht van woorden is nooit te hoog

en al kerven ze Eros’ afgestompte pijl in je kapotgesmeekte knieën
merken ze traag de giftige littekens
van verloren idealen in de binnenzijde van je dijen
tatoeëren de echo van je ingeslikte naam
op je dorbeweende kruis
het gewicht van woorden is nooit te hoog

en verleggen ze meermaals de isoglossen in je onderrug
verwarren het web van vertrouwde straten in je buik
en leiden alle wegen van het hart om
naar het hart zelf

het gewicht van woorden is nooit zo hoog
dat je ze niet op je tong kunt nemen
en eindeloos naweegt
hun exacte hoeveelheid grammen verlossing