6. 27 maart 2010

mijn lief
gisteren heb ik hem
man van nooit wachten
zijn knokels geschaafd aan de illusie
viel hij fluistersnel het sterven binnen

onder zijn alsmaar lengende goochelaarscape
assisteer ik en nog meer ik hem
struikel in mijn handen
zijn hoge hoed met duizend glimlachen
uit mijn handen de duif met droevig-verre blik

gisteren heb ik hem begraven
vandaag al heeft hij zich dwars door mijn leven heen
verborgen onder een zwartsatijnen mantel
versierd met ongeboren sterrenstelsels

ik die hem nakom
trek met ongeduldige gratie
onder een duizendkelig oooh
dit verbond van hem weg
en duik zelf onder