Bio

DSC_8680

Beginnen bij het einde (English version below)

Vanmorgen heb ik samen met mijn vriendin voor een schappelijke prijs een tweedehands caravan gekocht, een vijfentwintig jaar oude Kip Rainbow, die in bijzonder goede conditie verkeert. We hebben hem opgehaald uit Eerbeek, waar geen grasspriet scheef groeit, en hem naar een camping in de bossen tussen Berg en Dal en Groesbeek gereden. Waar alles scheef is.
Terwijl ik dit schrijf doen mijn handen nog steeds zeer van het rukken en sjorren aan onze nieuwe refuge. Wat een kracht het kost om zo’n scharrel over een graspol heen te trekken!
regelwitU merkt: ik stel het begin uit. Weliswaar blader ik in mijn gedachten naar het eerste partje van mijn leven dat ik mij kan herinneren, maar ik drink de wijn die ik zojuist heb ingeschonken, voel mijn tintelende handen, blokkeer in mijn hoofd de toegang naar informatie waar u misschien naar verlangt: jaartallen, plaatsen, successen, prijzen, ontwikkelingen, statements, interessante contacten.
regelwitHet is zo verleidelijk het rijtje af te gaan: toen werd ik, schreef ik, ontmoette ik, kreeg ik, haalde ik.
regelwitHet beschouwen van een gebeurtenis als absolute graadmeter voor alles dat daaruit volgt, of als het resultaat van iets dat daaraan voorafging, schept feitelijk een gevangenis, terwijl ik het leven toch graag zie als een onbeperkt totaal waarin alles mogelijk is binnen de grenzen van één nooit meer eindigende honderdste seconde.
regelwitHet is een zegen dat je slechte schilderijen onder een nieuwe laag verf kan verbergen. Maar het mislukte oude schilderij en het goede nieuwe schilderij zijn twee verschillende gebeurtenissen met een specifieke betekenis, waardevol op het moment van actuele schepping, vrij om op ieder volgende moment daarna te vervluchtigen en op te lossen in het grenzeloze niets, dat niet omvangrijker is als het uiterste puntje van een scherp geslepen speld.
regelwitIk herinner mij de foute eerste inzet van een sopraan bij de première van een nieuwe compositie van me die vervolgens nog twintig minuten moest gaan duren. Pas een halve minuut later hervonden zangeres en ensemble elkaar in de juiste constellatie. Dertig seconden, dertig trage tergende seconden. De volle concertzaal, totaal onwetend, toonde zich allerminst ongemakkelijk. Ik, op dat moment, had mijn ogen op de dichtstbijzijnde nooduitgang gefixeerd.
regelwitGisteren evenwel speelde ik voor slechts vier mensen publiek en het was een prachtig concert. In deze beide gevallen stroomt het leven, je actuele biografie, dwars door je heen, en dat is alles wat ertoe doet.
regelwitDus zeg ik “Stop!” want ik kom in de verleiding achterwaarts te reizen. De tijdvaart van dit ‘gisteren’ naar mijn ongetwijfeld interessante leven als zygote is in een handomdraai gemaakt. Toch, liever dan een sprong met de polsstok te maken en halverwege dit water der persoonlijke historie, bungelend in een ketenende leegte, te blijven steken, bied ik u de weerbarstige graspol, de pijnlijke vingers en de troostende wijn.

Starting with the end

This morning my girlfriend and I bought a second hand caravan for a fair price: a twenty-five year old Kip Rainbow, in particularly good condition. We picked it up in Eerbeek, where not a blade of grass is crooked, and drove it to a camping site in the forest between Berg en Dal and Groesbeek. Where everything is crooked. While writing this, my hands still hurt from pushing and dragging our new refuge over one sod after another!
regelwitYou’ve noticed: I’m procrastinating. Indeed, I’m browsing through my mind for the first small scrap of my life that I can remember, but I’m drinking the wine I’ve just poured, I can feel my hands tingling, and I’m blocking the information in my head that you might want to read: years, places, successes, awards, developments, statements, interesting contacts.
regelwitIt’s so tempting to fill out the list: at that point in time I became, I wrote, I met, I got, I achieved.
regelwitTo look upon an event as an absolute indicator for anything that follows, or as the result of something preceding, actually creates a prison: I like to see life as an unbounded whole where everything is possible within the limits of a never ending one-hundredth of a second.
regelwitIt’s a blessing that bad paintings can be hidden under a new layer of paint. But the unsuccessful old painting and the successful new painting are two different events with a specific meaning, having their value at the moment of actual creation, free in any next moment to sublimate and resolve in the infinite nothingness, which is no bigger than the tip of a finely sharpened pin.
regelwitI remember a soprano missing her first cue at the premiere of a new piece I wrote which still had twenty minutes to go. It took a half a minute before singer and ensemble came together in the right constellation. Thirty seconds, thirty agonizingly slow seconds. The full concert hall, completely unaware, was not in the least uneasy. I, at that moment, kept my eyes fixed on the nearest emergency exit.
regelwitYesterday, however, I played a concert for an audience of four people and it was wonderful. In both cases, life, your present-day biography, flows right through you, and that is all that matters.
regelwitSo I say “Stop!”, because I’m tempted to travel backwards. The time trip from this ‘yesterday’ to my no doubt interesting life as a zygote happens in the blink of an eye. Still, rather than making this vault with a pole and getting stuck halfway across the water of personal history, dangling vertically and chained by the void, I offer you the stubborn sod, the sore fingers and the consoling wine.